What Is Art?

تعریف او از هنر ساده است: انتقال احساس از یک انسان به انسان دیگر. اگر منتقل نشود، هنر نیست — هرچقدر هم ماهرانه باشد.

با این معیار، شکسپیر، واگنر، بتهوون متأخر و بودلر را رد می‌کند، و در همان حال قصهٔ عامیانه و ترانهٔ دهقانی را هنر واقعی می‌داند. «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا»ی خودش را هم در فهرست رد می‌گذارد.

داوری‌های مشخصش را کمتر کسی می‌پذیرد، ولی پرسشی که طرح می‌کند — هنر برای چیست و برای که — هنوز باز است. یکی از صادقانه‌ترین و عجیب‌ترین کتاب‌های نقد هنر.

تولستوی این رساله را پس از بحران معنوی‌اش و در دوران اخلاق‌گرایی مسیحی‌اش نوشت؛ سانسور روسیه متن را در چاپ روسی کوتاه کرد و نخستین متن کامل آن در ترجمهٔ انگلیسی ایلمر مود منتشر شد، همان ترجمه‌ای که این نسخه بر آن استوار است و با مقدمهٔ خود مود آغاز می‌شود. تولستوی با مرور نظریه‌های زیبایی‌شناسی از باومگارتن تا زمان خود، آن‌ها را ناتوان از تعریف هنر می‌داند و از هنری دفاع می‌کند که همه، و نه فقط طبقهٔ فرهیخته، بتوانند بفهمند. برای علاقه‌مندان فلسفهٔ هنر و برای خوانندگان آثار داستانی تولستوی که می‌خواهند اندیشهٔ پسین او را بشناسند، متنی تحریک‌کننده است.