Anna Karenina

«آنا کارنینا» (۱۸۷۸) رمان بزرگ لئو تولستوی، نویسندهٔ روس، نخست به‌صورت پاورقی در نشریهٔ «پیام‌آور روس» منتشر شد. این فایل ترجمهٔ انگلیسی کنستانس گارنت است. رمان با جمله‌ای آغاز می‌شود که شاید مشهورترین جملهٔ آغازین ادبیات باشد: همهٔ خانواده‌های خوشبخت شبیه هم‌اند و هر خانوادهٔ ناخوشبخت به شیوهٔ خود ناخوشبخت است.

آنا، همسر کارمند عالی‌رتبه‌ای در پترزبورگ، در سفری به مسکو با افسری جوان به نام ورونسکی آشنا می‌شود و دلبستگی‌ای آغاز می‌شود که زندگی خودش، شوهرش و پسرش را زیر و رو می‌کند. در خطی موازی، لوین — زمین‌داری صادق و پرسشگر — در ملک روستایی‌اش به دنبال معنای زندگی، ایمان و کار درست می‌گردد و دل در گرو کیتی دارد.

لوین آشکارا بازتاب خود تولستوی است. آنچه رمان را بزرگ می‌کند، انصاف نویسنده است: هیچ‌کس را یکسره محکوم نمی‌کند، حتی شوهر سرد و خشک آنا را. تصویر جامعهٔ اشرافی روسیه، زندگی روستایی و پرسش‌های اخلاقی و دینی در آن درهم تنیده است. داستایفسکی آن را اثری بی‌عیب خواند.