Tolstoy on Shakespeare

او «شاه لیر» را صحنه‌به‌صحنه می‌کاود و نشان می‌دهد که شخصیت‌ها غیرطبیعی حرف می‌زنند، انگیزه‌ها باورنکردنی‌اند و زبان متورم است.

استدلالش فقط زیبایی‌شناختی نیست: می‌گوید شکسپیر هیچ دیدگاه اخلاقی و دینی ندارد و ستایش جهانی او نوعی تلقین جمعی است.

اورول جستاری مشهور در پاسخ نوشت — «لیر، تولستوی و دلقک» — و ادعا کرد تولستوی خودش را در لیر دیده و همین خشمگینش کرده. متن تولستوی و ترجمهٔ همراه آن، یکی از جسورانه‌ترین نقدهای ادبی تاریخ است، چه با آن موافق باشید چه نه.