Leo Tolstoy

او تولستوی را بزرگ‌ترین رمان‌نویس زنده می‌داند و در عین حال با فلسفهٔ اخلاقی‌اش کاملاً مخالف است.

نقدش این است که تولستوی زندگی را به یک اصل تقلیل می‌دهد — سادگی و بی‌خشونتی — و هر چه در آن نگنجد را کنار می‌زند: شراب، جشن، هنر، حتی خنده. چسترتون می‌گوید این نه تقدس که فقر تخیل است.

کتاب کوتاه است و دو جستار دیگر از نویسندگان همکار را هم دارد. برای کسی که تولستوی متأخر را خوانده، این مخالفت هوشمندانه ارزش خواندن دارد.