An Essay Towards a Philosophy of Education

«جستاری در فلسفهٔ آموزش و پرورش» آخرین کتاب شارلوت میسون، آموزگار و نظریه‌پرداز انگلیسی، است که در ۱۹۲۵ پس از مرگ او و در پایان عمر کاری‌اش منتشر شد. میسون پیش‌تر کتاب‌هایی چون «آموزش خانگی»، «والدین و کودکان» و «آموزش مدرسه‌ای» نوشته بود و بنیان‌گذار «اتحادیهٔ ملی آموزشی والدین» بود؛ این کتاب جمع‌بندی اندیشهٔ اوست.

میسون در این اثر مبانی روش خود را شرح می‌دهد: کودک «شخص» است و ذهنی شایسته دارد که باید با اندیشه‌های بزرگ و «کتاب‌های زنده» تغذیه شود، نه با خلاصه‌ها و اطلاعات خشک. از نظر او آموزش باید خواندن و بازگویی را در بر گیرد، توجه را پرورش دهد و برای همهٔ کودکان، فارغ از طبقه، آموزشی گسترده و آزادمنشانه فراهم کند.

این کتاب بنیاد جنبش آموزش خانگی «شارلوت میسون» است که هنوز در جهان پیروان بسیار دارد. نثر آن متعلق به آغاز قرن بیستم است، اما اندیشه‌هایش برای والدین، آموزگاران و علاقه‌مندان به فلسفهٔ آموزش و پرورش همچنان الهام‌بخش و بحث‌انگیز است.