Atalanta

«آتالانتا، یا دوازده ماه در ستارهٔ شامگاهی» رمانی علمی‌تخیلی از چارلز ناپیر ریچاردز است که از دوران ویکتوریایی و ادواردین به ما رسیده است. ماجرا با گردهمایی گروهی از دوستان دانشگاهی در کمبریج آغاز می‌شود؛ جوانانی که دربارهٔ استاد کهنسالشان گفت‌وگو می‌کنند و کم‌کم خود را در آستانهٔ سفری شگفت می‌یابند.

فهرست فصل‌ها نشان می‌دهد که داستان از «آغاز سفر به آسمان» تا خطرهای ماه، توفان شهاب‌سنگ‌ها و گذر از «خلأ سیاه» پیش می‌رود. مسافران پس از رسیدن به سیاره‌ای که «ستارهٔ شامگاهی» یا زهره نام دارد، جزیره‌ها و اقیانوس مرکزی آن را می‌کاوند، به شهری با مردمانی ناشناخته می‌رسند و در آیین‌ها و جشن‌هایشان شرکت می‌کنند. فصل‌هایی مانند «راز بزرگ» و «دست‌نوشتهٔ مقدس» وعدهٔ معمایی فلسفی در دل ماجرا را می‌دهند.

این اثر از نمونه‌های اولیهٔ داستان‌های سفر میان‌سیاره‌ای است و نثر رسمی و پرجزئیات زمانهٔ خود را دارد. برای کسانی جذاب است که به تاریخ ادبیات علمی‌تخیلی، قصه‌های کاوش در سیارات و خیال‌پردازی‌های پیش از عصر فضا علاقه دارند.