Children of the Desert

«فرزندان بیابان» رمانی از لوئیس داج است که در ۱۹۱۷ منتشر شد و در نواحی مرزی رود ریوگرانده می‌گذرد؛ جایی که نویسنده به دوستانش در «ایگل پس و پیدراس نگراس» تقدیمش کرده است. داستان با ازدواج هاربورو و سیلویا در کلیسای کوچک اسقفی ایگل پس در دههٔ ۱۸۸۰ آغاز می‌شود.

محیط داستان بیابانی خشک و بی‌پایان است با بوته‌های مریم‌گلی، کاکتوس و درخت مسکیت. هفت بخش کتاب، از «هاربورو و سیلویا» تا «سیلویا»، دربارهٔ زندگی و تقدیر آدم‌هایی است که به این سرزمین کشیده می‌شوند. نامی مثل «فکتنور، مدافع مردم» نشان می‌دهد سیاست و کشمکش‌های اجتماعی هم در داستان نقش دارند.

داج قبل از این با «بانی می» شناخته شده بود. رمان برای کسی که دنبال داستانی عاشقانه و اجتماعی در مرز تگزاس و مکزیک است، نمونه‌ای از ادبیات عامه‌پسند آمریکا در آغاز سدهٔ بیستم است.