Fifteen Years with the Outcast

«پانزده سال با رانده‌شدگان» خاطرات فلورانس رابرتز، معروف به «مادر رابرتز»، دربارهٔ پانزده سال کار با بی‌پناهان و آسیب‌دیدگان است. کتاب در سال ۱۹۱۲ منتشر شد و با پیشگفتاری آغاز می‌شود که در آن از مبلغی بازگشته از هند یاد می‌شود که برای جلب همدلی مردم نسبت به کارش سخن می‌گوید.

نویسنده تجربه‌هایش را از خدمت به کودکان بی‌سرپرست، زنان بی‌پناه و مردان ناامید بازمی‌گوید و نگاهی مذهبی و دلسوزانه به آنان دارد. روایت او شخصی و ساده است و به جای نظریه، بر دیدارها و رویدادهای واقعی تکیه می‌کند.

این کتاب برای پژوهشگران تاریخ کار خیریه و اصلاحات اجتماعی در آمریکای آغاز قرن بیستم و خوانندگانی که به خاطرات دینی و انسان‌دوستانه علاقه دارند، می‌تواند منبعی ارزشمند باشد.