History of a World of Immortals without a God

«تاریخ جهانی از جاودانگان بی‌خدا» (History of a World of Immortals without a God) رمانی خیالی و فلسفی است که نویسنده آن را «ترجمه از دست‌نوشته‌ای منتشرنشده در کتابخانهٔ یک دانشگاه اروپایی» معرفی می‌کند و نام «آنتارس اسکورپیوس» را برایش گذاشته است. نویسندهٔ واقعی آن جیمز ویلیام بارلو، دانشمند ایرلندی، است و ناشرش در ۱۸۹۱ ویلیام مک‌گی در دوبلین بود.

راوی دکتر گروواس ون وارکن، مردی هلندی است که از نوع بشر بیزار شده و پس از دیدار با بازرگانی پارسی در بمبئی، به تبت و ساحر بزرگ آنجا می‌رسد. آنگاه به جهانی دیگر به نام «هسپروس» می‌رود و در شهر درخشان لوچتا با مردمانی روبه‌رو می‌شود که مرگ ندارند. فصل‌ها جغرافیا، تندبادهای دایمی، کوه‌های غول‌پیکر، پیدایش زندگی عقلانی و قانون «ناپدیدی به‌واسطهٔ زخم کشنده» را شرح می‌دهند.

کتاب با طنز و جدیت فلسفی می‌پرسد که زندگی بی‌پایان، بی‌خدا و بدون مرگ چه معنایی دارد. برای دوستداران ادبیات خیال‌پردازانهٔ ویکتوریایی و پیشگامان داستان علمی-تخیلی که با اندیشه‌های بنیادین گره خورده‌اند خواندنی است.