Honoré de Balzac

«انوره دو بالزاک» اثر تئوفیل گوتیه، شاعر و منتقد فرانسوی، یادنامه‌ای شخصی و ادبی دربارهٔ دوستش بالزاک است. چاپ بازنگری‌شده و گسترش‌یافتهٔ آن در سال ۱۸۵۹ در پاریس توسط پوله-مالاسی و دو بروآز بیرون آمد و ترجمهٔ انگلیسی را دیوید دزموند انجام داده است.

گوتیه از دیدارهای خود با بالزاک در حدود ۱۸۳۵ می‌گوید، زمانی که خودش در دو اتاق کوچک نزدیک ایمپاس دو دوآنه در پاریس زندگی می‌کرد. او تصویری زنده از ظاهر، رفتار، کار شبانه‌روزی، شور نویسندگی، آرزوهای مالی و عادت‌های عجیب بالزاک می‌دهد و در کنار آن، نظرهایی دربارهٔ آثارش و جایگاه او در ادبیات فرانسه می‌آورد.

این متن هم زندگینامه است و هم نوعی خاطره‌نویسی ادبی؛ از زاویهٔ دوستی نزدیک به غولی از رمان قرن نوزدهم نگاه می‌کند. لحن آن گرم و قدردان و گاه طنزآمیز است.

علاقه‌مندان به بالزاک، ادبیات فرانسه و تاریخ محافل ادبی پاریس از آن بهره می‌برند.