Humanism and America

«انسان‌گرایی و آمریکا» بیانیهٔ جمعی جنبشی است که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در آمریکا با نام «انسان‌گرایی نو» شناخته شد. رهبران این جنبش، ایروینگ بابیت و پل المر مور، باور داشتند فرهنگ مدرن با دل بستن به ماشین، پیشرفت مادی و طبیعت‌گرایی، معیارهای اخلاقی و زیبایی‌شناختی خود را از دست داده است، و راه چاره را در بازگشت به سنت انسانی، خویشتن‌داری و داوری اخلاقی می‌دیدند.

نورمن فورستر، استاد ادبیات و از چهره‌های اصلی جنبش، این مجموعه را در ۱۹۳۰ گرد آورد. کتاب جستارهایی از نویسندگان گوناگون دربارهٔ ادبیات، فلسفه، دین، هنر و آموزش دارد و به سرشت انسان، معنای فرهنگ و آیندهٔ تمدن مدرن می‌پردازد. پیشگفتار فورستر با تصویری از «سردرد» عصر جدید آغاز می‌شود: از دست رفتن ایمان به دین و اخلاق، و حتی به لیبرالیسم، پیشرفت و علم.

انتشار کتاب جنجالی بزرگ برانگیخت و منتقدانی که این نگرش را محافظه‌کار و خشک می‌دانستند، در همان سال مجموعه‌ای در پاسخ به آن منتشر کردند. همین مناظره کتاب را به سندی مهم از تاریخ اندیشهٔ آمریکا بدل کرده است.

برای علاقه‌مندان به نقد ادبی، تاریخ اندیشه و بحث‌های فرهنگی میان دو جنگ جهانی، خواندنی است.