Humanistic Nursing

«پرستاری انسان‌گرا» نوشتهٔ ژوزفین ج. پترسون و لورتا تی. زدراد در سال ۱۹۷۶ از کتاب‌های بنیادین نظریهٔ پرستاری انسان‌گراست. این متن با اجازهٔ نویسندگان در سال ۲۰۰۷ به صورت آزاد در قالب الکترونیکی منتشر شد.

دو نویسنده در مقاله‌هایی فرانظری دربارهٔ عمل پرستاری، رابطهٔ پرستار و بیمار را رابطه‌ای انسانی می‌دانند و می‌گویند پرستاری باید بر پایهٔ حضور، هم‌دلی و تجربهٔ زیسته شکل بگیرد. آنها همچنین روشی برای مطالعهٔ این تجربه پیشنهاد می‌کنند و از پرستاران می‌خواهند بیشتر به «شدن» خود و دیگران بیندیشند.

این کتاب برای دانشجویان و پرستاران، پژوهشگران علوم پزشکی و کسانی مناسب است که به فلسفهٔ مراقبت علاقه دارند. زبان آن نظری و گاه دشوار است، اما نگاه انسان‌محور آن در نظریه‌های پرستاری معاصر اثر گذاشته است.