Josephus

یوسفوس (یوسف بن متتیاهو، حدود ۳۷ تا ۱۰۰ میلادی) مورخی یهودی بود که در قیام یهودیان علیه روم فرماندهی جلیل را بر عهده داشت، سپس به اسارت رومیان درآمد و بعدها در دربار امپراتوران فلاویوس به نوشتن تاریخ پرداخت. نورمن بنتویچ در این کتاب کوتاه، که برای مجموعهٔ «بزرگان یهود» انجمن انتشارات یهودیان آمریکا نوشته شده، زندگی او را از جوانی در اورشلیم تا سال‌های اقامت در رم دنبال می‌کند.

نویسنده از همان پیشگفتار صریح است: یوسفوس نه سردار وفاداری بود و نه تاریخ‌نگاری کاملاً بی‌طرف، اما آثارش دربارهٔ تاریخ و آیین یهود، به‌ویژه «جنگ یهودیان» و «باستان‌های یهود»، هنوز از مهم‌ترین منابع این دوره به شمار می‌آید. بنتویچ میان داوری دربارهٔ رفتار شخصی او و ارزش کارش تمایز می‌گذارد و نشان می‌دهد چرا باید او را خواند.

این کتاب برای خوانندهٔ علاقه‌مند به تاریخ یهودیت، روم باستان و سده‌های نخست میلادی مناسب است و نگاهی روشن به مردی می‌دهد که میان دو جهان ایستاده بود.