Leviathan

هابز در میانهٔ جنگ داخلی انگلستان می‌نوشت و همین توضیح می‌دهد چرا بی‌نظمی برایش بدترین چیز است. استدلالش از وضع طبیعت شروع می‌شود: جایی بی‌قانون که همه با همه در جنگ‌اند.

راه بیرون‌آمدن، قراردادی است که در آن مردم بخشی از آزادی‌شان را به حاکمی واگذار می‌کنند تا امنیت بگیرند. این ایده — که قدرت سیاسی از توافق مردم می‌آید نه از حق الهی — بنیان فلسفهٔ سیاسی مدرن شد، حتی برای کسانی که با نتیجهٔ اقتدارگرایانهٔ هابز مخالف بودند.