Martians Never Die

«مریخی‌ها هرگز نمی‌میرند» داستان کوتاه علمی‌تخیلی لوسیوس دانیل است که در دههٔ ۱۹۵۰ در یکی از مجله‌های علمی‌تخیلی منتشر شد. زیرنویس آن مریخی‌ها را محافظانی بی‌پارس و بی‌گزش و بی‌نیش می‌خواند که دشمن را فقط «تبدیل» می‌کنند.

داستان در ساختمانی آجری و دایره‌ای می‌گذرد. هر سال همسر دکتر کرتیس و دوستانش برای بازگشت او از مریخ جمع می‌شوند، چون جریان‌های ستاره‌ای فقط سالی یک بار این رفت‌وآمد را ممکن می‌کنند. گفت‌وگوی خبرنگار جوان با استرن و بریل بخش بزرگی از متن است.

داستان برای علاقه‌مندان به علمی‌تخیلی دورهٔ طلایی مجله‌ها و مریخ‌نامه‌های کلاسیک خوشایند است.

چنین داستان‌هایی در دههٔ ۱۹۵۰ در مجله‌های ارزان علمی‌تخیلی چاپ می‌شدند و ایدهٔ سفر به مریخ و آمیختگی آن با شوخی و غافلگیری پایانی از ویژگی‌های رایج آن دوره بود. خواندنش چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد.