A Sermon Preached at St. George's Church, Bolton, on Sunday, 7th January, 1838

این کتاب‌چه متن موعظه‌ای است که کشیش جیمز اسلید، کشیش اعظم بولتون در انگلستان، روز یکشنبه ۷ ژانویهٔ ۱۸۳۸ در کلیسای سنت جرج بولتون ایراد کرد. مناسبت آن درگذشت کشیش ویلیام تیسلویت بود که پیش‌تر مسئول همین کلیسا بود. موعظه به درخواست اهل کلیسا چاپ شد تا یادگار آن روز بماند.

متن موعظه بر آیهٔ هشتم از باب چهاردهم نامهٔ پولس به رومیان استوار است: «خواه زنده باشیم، برای خداوند زنده‌ایم، و خواه بمیریم، برای خداوند می‌میریم». واعظ توضیح می‌دهد که مسیحی راستین نه برای خود می‌زید و نه برای خود می‌میرد، و غرور و خودمحوری را مانع آگاهی انسان از وابستگی و مسئولیتش در برابر خدا می‌داند.

او مرگ را گذرگاهی به زندگی جاودان می‌شمارد و می‌گوید در برابر این حقیقت، نگرانی دربارهٔ نام، ثروت و آیین تدفین اهمیتی ندارد. زبان متن در سنت وعظ انجیلی انگلستان سدهٔ نوزدهم است.

این اثر برای پژوهشگران تاریخ کلیسای انگلستان و علاقه‌مندان به ادبیات دینی مناسب است و نمونه‌ای از وعظ محلی آن دوران را پیش چشم خواننده می‌گذارد.