The Confessions of St. Augustine

«اعترافات» آگوستین، اسقف هیپو در شمال آفریقا (۳۵۴–۴۳۰ م.)، در حدود سال‌های ۳۹۷ تا ۴۰۰ میلادی به زبان لاتین نوشته شد و این نسخه ترجمهٔ انگلیسی ادوارد بووری پیوزی است. کتاب سیزده دفتر دارد و سراسر آن خطاب به خداست: آگوستین زندگی‌اش را چون دعایی طولانی بازمی‌گوید.

نُه دفتر نخست سرگذشت اوست: کودکی در تاگاست، دزدیدن گلابی‌هایی که نیازی به آن‌ها نداشت، سال‌های دانشجویی و استادی سخنوری در کارتاژ، رم و میلان، گرایش چندساله به آیین مانوی، دیدار با آمبروز، اسقف میلان، و بحرانی درونی که در باغی در میلان به دگرگونی و ایمان آوردنش انجامید. سوگ مادرش، مونیکا، از تأثیرگذارترین بخش‌های کتاب است.

دفترهای پایانی از سرگذشت فراتر می‌روند و به تأمل دربارهٔ حافظه، زمان و آفرینش می‌پردازند؛ پرسش مشهور او دربارهٔ چیستی زمان، که اگر کسی نپرسد می‌داند و اگر بخواهد توضیح دهد نمی‌داند، هنوز در فلسفه مطرح است.

«اعترافات» را اغلب نخستین زندگی‌نامهٔ خودنوشت ادبیات غرب می‌دانند و نگاه کاونده‌اش به انگیزه‌های درونی بر سنت خاطره‌نویسی و الهیات مسیحی اثری ماندگار گذاشته است. برای علاقه‌مندان فلسفه، تاریخ اندیشهٔ دینی و ادبیات اعتراف، متنی بنیادی است.