Commentary on the Epistle to the Galatians

«شرح رساله به غلاطیان» تفسیر مارتین لوتر، رهبر اصلاح دینی پروتستان، بر نامهٔ پولس رسول به مسیحیان غلاطیه است. لوتر این درس‌ها را در ۱۵۳۱ در دانشگاه ویتنبرگ ایراد کرد و شاگردانش یادداشت‌هایش را فراهم کردند؛ متن لاتینی در ۱۵۳۵ منتشر شد. این نسخه برگردان انگلیسی امروزی و کوتاه‌شدهٔ تئودور گرابنر است که در ۱۹۳۹ برای خوانندهٔ عام آمریکایی فراهم شد و مترجم در پیش‌گفتار می‌گوید عمداً کوشیده لوتر را به زبان امروز به سخن درآورد.

لوتر رسالهٔ غلاطیان را بیش از دیگر کتاب‌های عهد جدید دوست داشت و آن را به شوخی «کاتارینای من» می‌خواند، به نام همسرش. موضوع محوری شرح، آموزهٔ «عادل‌شمرده‌شدن به ایمان» است: اینکه به باور او رستگاری هدیه‌ای است که از راه ایمان می‌رسد و نه پاداش اعمال، آیین‌ها یا شریعت. لوتر از همین نقطه، تمایز میان «شریعت» و «انجیل» و مفهوم «آزادی مسیحی» را شرح می‌دهد.

کتاب فصل‌به‌فصل، شش باب رسالهٔ پولس را دنبال می‌کند و نثرش پرشور، جدلی و گاه تند است؛ لوتر مدام با مخالفانش، به‌ویژه دستگاه کلیسای روم، درگیر است.

این شرح بر تاریخ مسیحیت پروتستان اثری ماندگار گذاشت؛ چارلز وسلی، از بنیان‌گذاران جنبش متدیست، خواندن آن را نقطهٔ تحول دینی خود دانست. برای پژوهشگران تاریخ ادیان، الهیات مسیحی و اصلاح دینی قرن شانزدهم، منبعی دست‌اول است.