An Open Letter on Translating

«نامهٔ سرگشاده دربارهٔ ترجمه» را مارتین لوتر در ۱۵۳۰، هنگامی که در قلعهٔ کوبورگ به‌سر می‌برد، برای دوستش ونتسلاوس لینک در نورنبرگ نوشت. بهانهٔ نوشتن آن انتقادهایی بود که از ترجمهٔ آلمانی عهد جدید او می‌شد، به‌ویژه افزودن واژهٔ «تنها» در آیهٔ مشهور رساله به رومیان دربارهٔ رستگاری از راه ایمان.

لوتر در پاسخ از شیوهٔ کارش در ترجمه می‌گوید: مترجم نباید اسیر ساختار زبان مبدأ شود و باید معنا را به زبانی بیان کند که مردم آن را می‌فهمند. به گفتهٔ او، برای یافتن عبارت درست باید از مادر در خانه، کودکان در کوچه و آدم عادی در بازار پرسید که چگونه حرف می‌زنند و به دهانشان نگاه کرد. او نمونه‌هایی از عبارت‌های لاتینی و عبری می‌آورد و نشان می‌دهد برگردان واژه‌به‌واژه چگونه معنا را خراب می‌کند.

متن در فضای مجادله‌های دینی دورهٔ اصلاح دینی نوشته شده و لحنی تند و پرشور دارد، اما به‌عنوان یکی از نخستین و اثرگذارترین نوشته‌ها دربارهٔ نظریهٔ ترجمه شناخته می‌شود. این نسخه ترجمهٔ انگلیسی گری مان از متن آلمانی است. برای مترجمان، دانشجویان زبان و علاقه‌مندان به تاریخ مسیحیت و زبان آلمانی خواندنی است.