The Imitation of Christ

کتاب از صدها قطعهٔ کوتاه ساخته شده و موضوعش زندگی درونی است: بی‌اعتنایی به شهرت، پذیرفتن رنج، و شناختن خود. لحنش آرام و بی‌جدل است و به‌جای الهیات، به عمل می‌پردازد.

کتاب در چهار دفتر سامان یافته: پندهایی برای زندگی روحانی، اندرزهایی دربارهٔ زندگی درونی، «تسلای درونی» که به شکل گفت‌وگوی شاگرد با مسیح است، و دفتری دربارهٔ آیین عشای ربانی. نویسنده‌اش، توماس آ کمپیس، راهبی از جنبش «تقوای نو» در سرزمین‌های پست (هلند امروز) بود و بیشتر عمر درازش را در صومعه به رونویسی کتاب و راهنمایی نوآموزان گذراند.

از قرن پانزدهم تا امروز بارها و بارها چاپ شده و پس از کتاب مقدس، از پرخواننده‌ترین متون مسیحی است؛ خوانندگانش هم از مرز فرقه‌ها و هم از مرز دین فراتر رفته‌اند. برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، لحن آن — دعوت به فروتنی، خاموشی و دل کندن از دنیا — شباهت‌هایی با ادب عرفانی خودمان دارد و خواندنش تجربه‌ای آشنا می‌سازد.