Ten Nights in a Bar Room

«ده شب در یک میخانه» پرفروش‌ترین رمان اخلاقی-اصلاحی ت. س. آرتور است که در ۱۸۵۴ در فیلادلفیا منتشر شد و پس از «کلبهٔ عمو تام» از پرخواننده‌ترین کتاب‌های آمریکا در آن دهه بود. اثر در جنبش پرهیز از الکل نقش مهمی داشت و بعدها به نمایشنامه هم تبدیل شد.

راوی هر چند سال یک بار در شهر کوچکی به نام سدارویل می‌ماند و در میخانهٔ تازه‌گشودهٔ «داس و دسته‌گندم» با صاحب مهربانش، سایمون اسلید، دیدار می‌کند. در فصل‌هایی که «شب» نام دارند، سال به سال می‌بیند که میخانه با مردم شهر، از جمله آدمی به نام جو مورگان و دخترکش، چه می‌کند.

داستان بیش از آنکه ظرافت ادبی داشته باشد، اثری آشکارا موعظه‌ای و احساسی است. با این حال، برای فهم فرهنگ اجتماعی آمریکای میانهٔ قرن نوزدهم و ریشهٔ جنبش‌های ضدالکل کتابی سرنوشت‌ساز و دانستنی است.