The Altruist in Politics

«نوع‌دوست در سیاست» متن خطابه‌ای است که بنجامین ناتان کاردوزو در نوزده‌سالگی، در جشن دانش‌آموختگی کالج کلمبیا در ۱۸۸۹، ایراد کرد؛ همان کسی که بعدها از برجسته‌ترین قاضیان تاریخ آمریکا و عضو دیوان عالی این کشور شد. این متن هرگز حق نشر نداشت و دانشگاه کلمبیا، که میراث ادبی او را اداره می‌کند، اجازهٔ انتشار آزادش را داده است.

کاردوزو از بحران‌هایی می‌گوید که در آن «شکل‌های کهن فرو می‌ریزند» و فریاد اصلاح به فریاد براندازی بدل می‌شود. او با نقل از تولستوی و جورج الیوت ریشهٔ این خشم را در شکاف میان ثروت و فقر می‌بیند و با آرمان‌های نوع‌دوستانه همدلی نشان می‌دهد؛ اما استدلال می‌کند که کمونیسم، یعنی برابری کامل ثروت، در جهانی که نفع شخصی انگیزهٔ اصلی است، شدنی نیست و به اصول خودش وفادار نمی‌ماند. راه او اصلاح تدریجی و پرورش حس مسئولیت اجتماعی است.

متنی کوتاه، با نثر خطابی و پرآرایهٔ قرن نوزدهم، که نخستین نشانه‌های اندیشهٔ حقوقی و اجتماعی یکی از اثرگذارترین حقوق‌دانان آمریکا را نشان می‌دهد؛ برای علاقه‌مندان تاریخ اندیشهٔ سیاسی و حقوق.