The Anatomy of Revolution

انقلاب انگلستان، آمریکا، فرانسه و روسیه. برینتون می‌گوید هر کدام الگویی مشترک دارند: نارضایتی روشنفکران، ناتوانی حکومت کهنه، پیروزی میانه‌روها، سپس به قدرت رسیدن تندروها و دوران ترور، و سرانجام واکنش و بازگشت نسبی.

او انقلاب را به تب تشبیه می‌کند — دوره‌ای بحرانی که بدن سیاسی از آن می‌گذرد. مدل او ساده‌سازی می‌کند و منتقدان زیادی دارد، ولی هشتاد سال است چارچوب مرجع هر بحث تطبیقی دربارهٔ انقلاب است و در ایران هم بارها به آن ارجاع داده شده.