The Dogaressas of Venice

جمهوری ونیز بیش از هزار سال برپا بود و در رأس آن دوج می‌نشست؛ فرمانروایی انتخابی که قدرتش را شوراهای اشرافی مهار می‌کردند. همسران دوج‌ها، یعنی «دوگارسا»ها، در آیین‌ها و جشن‌های رسمی جایگاهی پرشکوه داشتند و به گفتهٔ نویسنده، شخصیت همسر گاه در انتخاب خود دوج نیز اثر می‌گذاشت. ادجکام استیلی، نویسندهٔ انگلیسی «تراژدی‌های مدیچی»، در این کتاب سرگذشت آنان را که پیش‌تر به انگلیسی نوشته نشده بود، گرد آورده است.

کتاب از سده‌های نخستین جمهوری تا سال‌های پایانی آن پیش می‌رود و در کنار زندگی دوگارساهای نامدار، تصویری از زندگی اجتماعی ونیز می‌دهد: آیین تاجگذاری، جشن‌ها و ضیافت‌ها، لباس و جواهر، پیوند ازدواج‌ها با سیاست خاندان‌ها، و قانون‌هایی که برای مهار تجمل وضع می‌شد. استیلی بیش از همه به آثار پومپئو مولمنتی، مورخ ونیزی، تکیه کرده است.

نگاه نویسنده ستایش‌آمیز و رمانتیک است و گاه حکایت را با تاریخ می‌آمیزد، اما کتاب دریچه‌ای کمتر دیده‌شده به تاریخ ونیز می‌گشاید. تصویرهای فراوانش از نقاشی‌های ونیزی، آن را برای علاقه‌مندان تاریخ ایتالیا، تاریخ زنان و هنر رنسانس دلپذیرتر می‌کند.