The Decameron

بوکاچیو خودش طاعون سیاه ۱۳۴۸ را در فلورانس دید و توصیف او از آن شهر، یکی از تکان‌دهنده‌ترین گزارش‌های تاریخ است. از دل همان مقدمه، صد قصه بیرون می‌آید.

قصه‌ها هر چیزی هستند جز یکنواخت: عاشقانه، حیله‌گرانه، تراژیک، و بسیاری‌شان آشکارا شوخ و بی‌پروا. چاسر مستقیم از آن‌ها برداشت و شکسپیر هم. آنچه دکامرون را در تاریخ مهم می‌کند، این است که نخستین بار مردم عادی — بازرگان، آشپز، راهب — قهرمان داستان شدند، نه شوالیه و قدیس.