Dubliners

«دوبلینی‌ها» مجموعهٔ پانزده داستان کوتاه از جیمز جویس است که همه در دوبلینِ آغاز قرن بیستم می‌گذرند. داستان‌ها به ترتیبی چیده شده‌اند که به گفتهٔ خود جویس از کودکی به نوجوانی، بلوغ و زندگی اجتماعی می‌رسند: از پسرکی که با مرگ کشیشی آشنا روبه‌رو می‌شود تا مهمانی شبانهٔ «مردگان».

هر داستان بر لحظه‌ای بنا شده که جویس آن را «اپیفانی» می‌نامید: جایی که حقیقتی ناگهان بر شخصیت آشکار می‌شود، اغلب دربارهٔ تنگنای زندگی خودش. جویس می‌خواست «فلج» اخلاقی و روحی شهرش را نشان دهد، و این واژه از همان نخستین صفحه، در داستان «خواهران»، به میان می‌آید. شخصیت‌ها کارمندان، دختران جوان، سیاست‌پیشه‌های خرده‌پا و میخواران دوبلین‌اند که هر کدام به شکلی در دام عادت و ترس مانده‌اند.

جویس این داستان‌ها را در بیست‌وچندسالگی نوشت و نزدیک به یک دهه طول کشید تا ناشری جرئت چاپشان را پیدا کند؛ نام‌های واقعی مغازه‌ها و میخانه‌ها و زبان بی‌پرده، ناشران را می‌ترساند. داستان پایانی، «مردگان»، از بهترین داستان‌های کوتاه زبان انگلیسی شمرده می‌شود. برای آشنایی با جویس، این کتاب ساده‌ترین نقطهٔ شروع است.