Ulysses

«اولیس» روایت یک روز است: پنجشنبه، شانزدهم ژوئن ۱۹۰۴، در دوبلین. سه شخصیت اصلی آن استیون ددالوس، معلم و شاعر جوانی که پیش‌تر در «چهرهٔ مرد هنرمند در جوانی» با او آشنا شده‌ایم؛ لئوپولد بلوم، آگهی‌گیر روزنامه، مردی مهربان، کنجکاو و تنها؛ و مالی بلوم، همسر آوازخوان اوست. از صبحانهٔ بلوم و تشییع جنازهٔ یک آشنا تا دفتر روزنامه، کتابخانهٔ ملی، میخانه‌ها و زایشگاه، شهر با همهٔ صداها و بوهایش زنده می‌شود.

جیمز جویس (۱۸۸۲–۱۹۴۱) ساختار «اودیسه»ی هومر را بر این روز معمولی گذاشت: بلوم اودیسئوس سرگردان است، استیون تلماخوس و مالی پنلوپه. هر یک از هجده بخش کتاب سبکی دیگر دارد — یکی با تیترهای روزنامه، یکی چون نمایشنامه‌ای کابوس‌وار، یکی به تقلید از تاریخ نثر انگلیسی، و آخرین بخش تک‌گویی‌ای بی‌نقطه — و شیوهٔ «جریان سیال ذهن» در آن به اوج می‌رسد.

هیچ ناشری در بریتانیا و آمریکا جرئت انتشار کتاب را نداشت؛ سیلویا بیچ، صاحب کتاب‌فروشی «شکسپیر و شرکا» در پاریس، آن را در ۱۹۲۲ منتشر کرد و کتاب تا ۱۹۳۳ در آمریکا به اتهام هرزه‌نگاری ممنوع بود. «اولیس» خواننده‌ای صبور می‌خواهد، اما بسیاری آن را بزرگ‌ترین رمان قرن بیستم می‌دانند و هر شانزدهم ژوئن در سراسر جهان «روز بلوم» جشن گرفته می‌شود.