The Friends of Voltaire

«دوستان ولتر» را اولین بئاتریس هال با نام قلمی «اس. جی. تالنتایر» نوشته است؛ همان نویسنده‌ای که پیش‌تر «زندگی ولتر» و «زنان سالن‌ها» را منتشر کرده بود. کتاب در سال ۱۹۰۶ در لندن به چاپ رسید.

ساختار کتاب ساده است: هر فصل پرتره‌ای از یکی از همدوره‌ها و دوستان ولتر است. ژان لو روند دالامبر «اندیشمند»، دنی دیدرو «سخنور»، فردیناندو گالیانی «بذله‌گو»، وونارگ «نویسندهٔ جمله‌های قصار» و دولباخ «میزبان» عنوان فصل‌هایی‌اند که زندگی و اندیشهٔ هر یک را روایت می‌کنند.

تالنتایر به فضای محافل ادبی و گفت‌وگوهای فکری پاریس سدهٔ هجدهم توجه ویژه دارد؛ جایی که به گفتهٔ ولتر در جمله‌ای که در آغاز کتاب آمده، «اندیشه‌ورزان باید به هم بساییده شوند تا نور بجهد».

خواننده‌ای که می‌خواهد پیرامون ولتر و جنبش روشنگری را بشناسد و دربارهٔ آدم‌هایی بخواند که با گفت‌وگو و دوستی اندیشه‌ها را ساختند، این کتاب را روان و خواندنی می‌یابد.