The Life of Poggio Bracciolini

«زندگی پوجو براچولینی» نوشتهٔ ویلیام شپرد، کشیش و پژوهشگر انگلیسی از اهالی لیورپول و دوست ویلیام روسکو، نخستین بار در ۱۸۰۲ منتشر شد. شپرد در پیشگفتار می‌گوید پس از خواندن زندگی‌نامهٔ لورنتسو دو مدیچی نوشتهٔ روسکو، به تاریخ پوجو دلبسته شد، زیرا تصور می‌کرد اطلاعات فراوانی دربارهٔ احیای دانش و ادبیات در آن پنهان است.

پوجو براچولینی (۱۳۸۰–۱۴۵۹) از چهره‌های اصلی انسان‌گرایی ایتالیا و دبیر چند پاپ بود. او در سفرهایش به صومعه‌ها دست‌نوشته‌هایی از آثار لاتین را شناسایی و رونویسی کرد که جز نام چیزی از آن‌ها در دست نبود. شپرد با تکیه بر آثار خود پوجو، از جمله نامه‌هایش، و بر پژوهش‌های پیشین مانند «پوجیانا» نوشتهٔ لانفان، تصویر او و جهان فکری‌اش را می‌سازد.

این کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ رنسانس، انسان‌گرایی و تاریخ کتاب و دست‌نوشته‌ها منبعی ارزشمند و خواندنی است، هرچند نگاهش مربوط به ابتدای قرن نوزدهم است.