The Way We Live Now

«چنین است روزگار ما» (۱۸۷۵) بلندترین و تندترین رمان آنتونی ترولوپ، رمان‌نویس پرکار عصر ویکتوریا، است؛ هجوی گسترده بر جامعه‌ای که پول را به معیار همه‌چیز بدل کرده است. ترولوپ آن را پس از بازگشت از سفری طولانی به استرالیا نوشت و، به گفتهٔ خودش، از فساد مالی و اخلاقی لندن آن روزگار برآشفته بود.

در کانون رمان آگوستوس ملموت ایستاده است: سرمایه‌داری با گذشته‌ای مبهم که با خانواده‌اش به لندن می‌آید و با ضیافت‌های پرشکوه، اشراف را مجذوب خود می‌کند. او شرکتی برای ساختن راه‌آهنی در آمریکا و مکزیک راه می‌اندازد و سهامش دست‌به‌دست می‌شود، بی‌آنکه کسی بپرسد راه‌آهن واقعاً ساخته می‌شود یا نه. اشراف ورشکسته، نمایندگان پارلمان و روزنامه‌نگاران همه در برابر ثروت او سر خم می‌کنند.

در کنار این خط اصلی، رمان چند رشتهٔ دیگر را دنبال می‌کند: لیدی کاربری، نویسنده‌ای که برای نقد مثبت کتاب‌هایش دست به دامن سردبیران می‌شود؛ پسر عیاش و بی‌مسئولیتش فلیکس؛ دخترش هتا که میان دو مرد مانده است؛ و ماری، دختر ملموت، که ثروت پدرش او را هدف خواستگاران فرصت‌طلب کرده است.

ترولوپ با طنزی گزنده سازوکار حباب‌های مالی و فریب جمعی را نشان می‌دهد و به همین دلیل هر بار که بحرانی مالی رخ می‌دهد، این رمان دوباره خوانده می‌شود.