An Enemy of the People

دکتر توماس استوکمان، پزشک حمام‌های آب معدنی شهری ساحلی در جنوب نروژ، کشف می‌کند که آب حمام‌ها — منبع اصلی درآمد و افتخار شهر — به فاضلاب دباغی‌ها آلوده است و سلامت مردم را تهدید می‌کند. او گمان می‌کند خبری خوب و خدمتی بزرگ به شهرش آورده و انتظار دارد همه از او سپاسگزار باشند.

اما اصلاح لوله‌ها گران است و فصل گردشگری نزدیک. برادرش پیتر، شهردار شهر، با گزارش او مخالفت می‌کند؛ روزنامهٔ «پیام‌آور مردم» که ابتدا از او حمایت می‌کرد کنار می‌کشد؛ و در جلسه‌ای عمومی، مردم او را «دشمن مردم» می‌خوانند. استوکمان در برابر فشار، به جملهٔ مشهورش می‌رسد: نیرومندترین انسان کسی است که تنهاترین است.

هنریک ایبسن (۱۸۲۸–۱۹۰۶)، نمایشنامه‌نویس نروژی و پدر درام مدرن، این اثر را در ۱۸۸۲ در پاسخ به هیاهویی نوشت که نمایشنامهٔ پیشینش «اشباح» برانگیخته بود. نمایشنامه هم نقد فساد و منفعت‌طلبی قدرت است و هم پرسشی دربارهٔ اکثریت و حقیقت؛ و ایبسن تندروی‌های قهرمانش را هم بی‌نقد نمی‌گذارد.

این نسخه ترجمهٔ انگلیسی آر. فارکوارسن شارپ است. نمایشنامه‌ای که با بحث‌های امروز دربارهٔ محیط زیست، رسانه و افشاگری هنوز تازه است.