A Doll's House

نورا سال‌ها پیش برای نجات جان شوهرش پنهانی وام گرفته و امضایی جعل کرده. وقتی راز آشکار می‌شود، واکنش شوهرش چشمش را باز می‌کند: هرگز او را آدمی مستقل ندیده‌اند.

پایان نمایشنامه در ۱۸۷۹ چنان جنجالی شد که ایبسن ناچار شد برای اجرای آلمانی پایان دیگری بنویسد — و بعدها آن را «ننگی بر خودم» خواند. یونسکو این نسخه را در فهرست حافظهٔ جهانی ثبت کرده. پدر درام مدرن اینجاست: نمایشنامه‌ای که به‌جای سرگرمی، بحث به راه می‌اندازد.