A Doll's House

نورا هلمر همسر جوان و سرزندهٔ وکیلی است که تازه مدیر بانک شده؛ شوهرش توروالد او را «چکاوک کوچولو» و «سنجاب کوچولو» صدا می‌زند و با او چون عروسکی دوست‌داشتنی رفتار می‌کند. نمایشنامه در روزهای کریسمس، در خانهٔ گرم و مرتب آن‌ها می‌گذرد، اما زیر این آرامش رازی نهفته است: نورا سال‌ها پیش، برای نجات جان شوهر بیمارش، پنهانی وامی گرفته و برای گرفتنش کاری کرده که قانون نمی‌بخشد.

با ورود کروگستاد، کارمندی که سرنوشتش به تصمیم هلمر بسته است، این راز به تهدیدی بدل می‌شود و در سه پردهٔ فشرده، تنش لحظه‌به‌لحظه بالا می‌رود. آنچه در پایان رخ می‌دهد نه فقط سرنوشت یک خانواده، که تصور جامعهٔ آن روز از ازدواج، وظیفهٔ زن و معنای عشق را به چالش می‌کشد.

ایبسن این نمایشنامه را در ۱۸۷۹ منتشر کرد و پایان آن چنان جنجالی شد که برای اجرای آلمانی ناچار به نوشتن پایانی دیگر تن داد، هرچند خود آن را نمی‌پسندید. «خانهٔ عروسک» نقطهٔ عطفی در تئاتر واقع‌گرای مدرن است و هنوز از پراجراترین نمایشنامه‌های جهان به شمار می‌آید؛ دست‌نوشتهٔ آن نیز در فهرست «حافظهٔ جهانی» یونسکو ثبت شده است.