A Midsummer Night's Dream

«رؤیای شب نیمهٔ تابستان» از محبوب‌ترین کمدی‌های ویلیام شکسپیر است که حدود ۱۵۹۵ نوشته شد و نخستین بار در ۱۶۰۰ به‌صورت تک‌چاپی در قطع ربعی منتشر شد. نمایش در آتن و جنگلی نزدیک آن می‌گذرد و چند داستان را در هم می‌بافد که همه در یک شب جادویی به هم می‌رسند.

تسئوس، دوک آتن، برای عروسی با هیپولیتا، ملکهٔ آمازون‌ها، آماده می‌شود. هرمیا که پدرش او را به ازدواج با دمتریوس وادار می‌کند، با محبوبش لیساندر به جنگل می‌گریزد؛ دمتریوس به دنبال آن‌ها و هلنا، دلدادهٔ دمتریوس، به دنبال او. در همان جنگل، اوبرون، پادشاه پریان، با همسرش تیتانیا بر سر کودکی درگیر است و به پاک، پری شیطان، فرمان می‌دهد با گلی جادویی عشق‌ها را جابه‌جا کند. گروهی از پیشه‌وران آتنی نیز برای اجرای نمایشی در جشن عروسی تمرین می‌کنند و باتم، بافندهٔ پرمدعا، گرفتار جادو می‌شود.

نمایش دربارهٔ بی‌منطقی عشق، مرز رؤیا و بیداری، و جادوی خود تئاتر است. اجرای ناشیانه و خنده‌دار «پیراموس و تیسبه» به دست پیشه‌وران از بامزه‌ترین صحنه‌های تاریخ تئاتر است. زبان شاعرانه و فضای پریانی نمایش، الهام‌بخش موسیقی مندلسون و آثار بی‌شمار دیگر بوده است.