Hamlet

«هملت» بلندترین نمایشنامهٔ ویلیام شکسپیر و از مشهورترین تراژدی‌های جهان است. هملت، شاهزادهٔ دانمارک، از دانشگاه به خانه بازگشته و می‌بیند پدرش ناگهان مرده، عمویش کلادیوس بر تخت نشسته و مادرش با او ازدواج کرده است. سپس شبح پدر بر او ظاهر می‌شود و می‌گوید به دست برادرش کشته شده.

آنچه هملت را از یک تراژدی انتقام معمولی جدا می‌کند، تردید اوست: به‌جای عمل، می‌اندیشد، خود را به دیوانگی می‌زند و می‌کوشد درستی سخن شبح را بیازماید. تک‌گویی «بودن یا نبودن» شاید شناخته‌شده‌ترین سطرهای ادبیات جهان باشد، و این پرسش که هملت واقعاً دیوانه است یا تظاهر می‌کند، چهار قرن است بحث منتقدان و بازیگران است.

این نسخه متن را با املا و حروف‌چینی کهن چاپ‌های نخستین (مثلاً «vnfold» به‌جای «unfold») حفظ کرده و یادداشتی از ویراستار دربارهٔ همین ویژگی‌ها دارد. برای کسی که می‌خواهد شکل اصیل متن را ببیند جذاب است، ولی خوانندهٔ تازه‌کار شاید بهتر باشد آن را کنار نسخه‌ای با املای امروزی بخواند.