Pericles, Prince of Tyre

پریکلس، شاهزادهٔ صور، با حل معمای پادشاه انطاکیه به راز شرم‌آوری پی می‌برد و جانش به خطر می‌افتد. از اینجا سفری دراز در سراسر مدیترانه آغاز می‌شود: کشتی‌شکستگی، پیروزی در مسابقه‌ای پهلوانی، عشق و ازدواج با شاهزاده‌خانمی در پنتاپولیس، و طوفانی دیگر که خانواده‌اش را از او جدا می‌کند. داستان سال‌ها بعد با دخترش، مارینا، ادامه می‌یابد.

راوی نمایشنامه جان گاور، شاعر قرن چهاردهم، است که در آغاز هر پرده به صحنه می‌آید؛ شکسپیر طرح را از حکایت «آپولونیوس صوری» در «اعتراف عاشق» همین گاور گرفته بود. ساختار اپیزودیک و فضای افسانه‌ای آن به قصه‌های دریایی کهن می‌ماند، و تی. اس. الیوت صحنهٔ بازشناسی پردهٔ پنجم را از زیباترین صحنه‌های شکسپیر می‌دانست.

این نمایشنامه در برگ‌نامهٔ ۱۶۲۳ نیامد و تنها متن کهنش کوارتوی ۱۶۰۹ است که بسیار مخدوش چاپ شده. پژوهشگران معتقدند دو پردهٔ نخست را بیشتر جورج ویلکینز نوشته است. «پریکلس» در زمان خود بسیار محبوب بود و دروازهٔ ورود شکسپیر به «رمانس»های پایانی‌اش — «سیمبلین»، «داستان زمستان» و «توفان» — به شمار می‌رود.