The Rape of Lucrece

تارکوین، پسر پادشاه روم، به لوکرس تجاوز می‌کند. او پس از افشای جنایت خودکشی می‌کند و خشم مردم، پادشاهی را برمی‌اندازد.

شکسپیر این را سال پس از «ونوس و آدونیس» نوشت و لحنش کاملاً متضاد است: جدی، اخلاقی و پر از تأمل درونی. بخش بزرگی از منظومه، ذهن لوکرس پیش و پس از جنایت را می‌کاود — و همین، آن را به یکی از نخستین متن‌هایی بدل می‌کند که از منظر قربانی نوشته شده است.