The Georgics

ویرژیل این را میان «چوپانی‌ها» و «انه‌اید» نوشت، به تشویق حامیانش که می‌خواستند ایتالیایی‌ها به زمین برگردند. ظاهرش راهنمای کشاورزی است و باطنش تأملی در رابطهٔ انسان و طبیعت.

درایدن آن را «بهترین شعر بهترین شاعر» خواند. کتاب چهارم، دربارهٔ زنبورها، با داستان اورفئوس و اوریدیس تمام می‌شود — یکی از زیباترین قطعه‌های شعر لاتین. توصیف‌های ویرژیل از فصل‌ها و طوفان، دو هزار سال بعد هنوز دقیق‌اند.