Titus Andronicus

تیتوس آندرونیکوس، سردار پیر و پیروز روم، پس از ده سال جنگ با گوت‌ها بازمی‌گردد و ملکهٔ اسیر آنان، تامورا، و پسرانش را با خود می‌آورد. به رسم آیینی، بزرگ‌ترین پسر تامورا را قربانی می‌کند — و همین آغاز زنجیره‌ای از کینه و انتقام است، به‌ویژه وقتی امپراتور تازه، ساترنینوس، تامورا را به همسری برمی‌گزیند.

این خونین‌ترین نمایشنامهٔ شکسپیر است، با قتل، قطع عضو و انتقام‌هایی که از هر مرز انسانی می‌گذرند؛ خواننده باید برای این صحنه‌ها آماده باشد. آرون، معشوق مغربی تامورا و طراح بسیاری از جنایت‌ها، از نخستین شخصیت‌های سیاه‌پوست تئاتر انگلیسی است و، با وجود شرارتش، در دفاع از فرزندش لحظه‌هایی انسانی دارد.

«تیتوس آندرونیکوس» از نخستین کارهای شکسپیر است، در زمان خودش بسیار پرطرفدار بود و نخستین بار در ۱۵۹۴ چاپ شد. پس از آن قرن‌ها آن را زشت و ناپخته می‌دانستند و کمتر اجرا می‌کردند، تا اینکه در قرن بیستم دوباره کشف شد. نمونه‌ای است از «تراژدی انتقام» الیزابتی، در کنار «تراژدی اسپانیایی» توماس کید.