The White Devil

«شیطان سفید» تراژدی انتقام اثر جان وبستر، نمایشنامه‌نویس انگلیسی دورهٔ ژاکوبی، نخستین بار در سال ۱۶۱۲ چاپ شد؛ البته پیش از آن اجرا شده بود، اما در زمستانی سرد و در تئاتری تاریک و خلوت تماشاگر فهیمی نیافت. وبستر در مقدمهٔ «به خواننده» از همین ناکامی گله می‌کند و می‌گوید تماشاگران آن روز بیشتر دنبال کتاب‌های تازه‌اند تا کتاب‌های خوب. این مقدمه خود سند جالبی از فضای تئاتر لندن در آغاز سدهٔ هفدهم است.

نمایشنامه بر پایهٔ ماجرایی واقعی در ایتالیای سدهٔ شانزدهم ساخته شده و دربارهٔ ویتوریا کورومبونا، زنی زیبا، باهوش و جسور، و پیوند او با دوک براچیانو است. دربارها، کاردینال‌ها و خانواده‌های اشرافی در برابر خیانت، قتل، دسیسه و انتقام صف می‌کشند. وبستر در این فضا نگاهی تلخ به قدرت و فساد دارد و شخصیت ویتوریا را چنان می‌سازد که نمی‌شود به‌سادگی او را قهرمان یا گناهکار نامید.

این اثر همراه با «دوشس مالفی» مهم‌ترین نمایشنامهٔ وبستر شمرده می‌شود و برای دانشجویان ادبیات نمایشی انگلیس و علاقه‌مندان به شکسپیر و معاصران او خواندنی است. زبانش کهن و آکنده از تصویرهای تیره است و خواندن دقیق می‌طلبد.