Twelfth Night

ویولا خود را به جای خدمتکاری مرد جا می‌زند و به خدمت دوک اورسینو درمی‌آید؛ عاشق اوست، اورسینو عاشق اولیویا، و اولیویا عاشق ویولا در لباس مردانه.

شکسپیر با این ساختار، بازی هویت و جنسیت را تا جایی که در ۱۶۰۲ ممکن بود پیش می‌برد — به‌ویژه که نقش زن را هم پسری بازی می‌کرد. در کنار طرح اصلی، خط مالوولیو هست؛ خدمتکار خودپسندی که با شوخی بی‌رحمانه‌ای تحقیر می‌شود و کمدی را تلخ می‌کند.