Volpla

«ولپلا» داستانی کوتاه از وایمن گوئین است که در شمارهٔ مه ۱۹۵۶ مجلهٔ «گلکسی ساینس فیکشن» با تصویرگری دیک فرانسیس به چاپ رسید. گوئین نویسنده‌ای کم‌اثر ولی پرنفوذ بود و این قصه از شناخته‌شده‌ترین کارهای اوست.

راوی خود را کسی می‌داند که فقط شوخی کیهانی را ارزش اجرا می‌شمارد، تا آنکه درمی‌یابد کیهان حس شوخ‌طبعی بدخواهانه‌ای دارد. او با چند ده موجود کوچک و ناتوان روبه‌رو می‌شود که به‌ظاهر جز جهش‌یافته‌هایی بیچاره نیستند، اما هرچه ماجرا پیش می‌رود، معلوم می‌شود چیزی در آن‌ها دارد که تصور او را از انسان و آینده دگرگون می‌کند.

قصه با لحن شوخ آغاز می‌شود و به پرسش‌هایی دربارهٔ تکامل، همدلی و جایگاه انسان می‌رسد. خوانندگان علمی‌تخیلی دههٔ پنجاه، که ایده‌های بدیع را می‌پسندند، از آن لذت می‌برند.