Abraham Lincoln

«آبراهام لینکلن» جستاری است که جیمز راسل لوول، شاعر، منتقد و ویراستار آمریکایی، در ژانویهٔ ۱۸۶۴ در مجلهٔ «نورث امریکن ریویو» نوشت؛ سالی که جنگ داخلی هنوز ادامه داشت و سرنوشت اتحادیه نامعلوم بود. لوول لینکلن را نه شخصیتی اسطوره‌ای، بلکه رهبری می‌دید که با صبر و درایت کشور را از بحران عبور می‌داد.

متن با توصیف دلهره‌ای آغاز می‌شود که جدایی ایالت‌ها در دل آمریکایی‌ها انداخته بود. لوول می‌گوید اگر اتحادیه از هم می‌پاشید، آمریکایی‌ها از گذشته و میراث مشترک خود جدا می‌شدند. سپس دربارهٔ ویژگی‌های لینکلن و نقش رفتار و سخنان او در همراه کردن مردم می‌اندیشد.

این جستار نمونه‌ای از نثر سیاسی ادبی در سدهٔ نوزدهم و سندی مهم از نگاه معاصر به لینکلن است. کسانی که به تاریخ جنگ داخلی، سیاست آمریکا یا زندگی‌نامهٔ لینکلن علاقه دارند، آن را مفید می‌یابند.