Agnes Grey

«اگنس گری» نخستین رمان آن برونته (۱۸۲۰–۱۸۴۹) است که در ۱۸۴۷ با نام مستعار اکتون بل و همراه «بلندی‌های بادگیر» خواهرش امیلی منتشر شد. داستان از زبان خود اگنس، دختر یک کشیش فقیر، روایت می‌شود که برای کمک به معاش خانواده تصمیم می‌گیرد معلم سرخانه شود.

اگنس در دو خانهٔ اشرافی و ثروتمند کار می‌کند و با کودکانی روبه‌رو می‌شود که لوس، بی‌ادب و بی‌انضباط‌اند، در حالی که والدینشان هیچ اختیاری به او نمی‌دهند و در عین حال همهٔ تقصیرها را به گردنش می‌اندازند. آن برونته که خود چند سال معلم سرخانه بود، این تجربه‌ها را با صراحت و لحنی آرام و بی‌پیرایه می‌نویسد. فصل‌ها از خانهٔ کشیش و «نخستین درس‌های هنر آموزگاری» تا بخش‌های پایانی می‌گذرند.

رمان از نظر سبک آرام‌تر از آثار دو خواهر دیگر است، اما انتقاد اجتماعی دقیقی از جایگاه ناپایدار زنان طبقهٔ متوسط و رفتار طبقهٔ مرفه دارد. برای کسانی که به ادبیات ویکتوریایی، زندگی زنان آن دوره و رمان‌هایی با رنگ‌وبوی خودزندگی‌نامه‌ای علاقه دارند، خواندنی است.