Poems by Currer, Ellis, and Acton Bell

«اشعار کورر، الیس و اکتون بل» (۱۸۴۶) نخستین کتاب خواهران برونته — شارلوت، امیلی و آن — است. آنان شعرهایشان را با نام‌های مستعار و مردانه‌نمای کورر، الیس و اکتون بل گرد آوردند و با هزینهٔ خودشان چاپ کردند؛ شارلوت بعدها نوشت که این نام‌ها را برگزیدند چون می‌دانستند منتقدان با نویسندگان زن به شیوهٔ دیگری رفتار می‌کنند. کتاب تنها دو نسخه فروخت، اما سال بعد «جین ایر»، «بلندی‌های بادگیر» و «اگنس گری» منتشر شدند.

کتاب در سه بخش، شعرهای هر خواهر را جداگانه می‌آورد. شعرهای شارلوت بیشتر روایی و دراماتیک‌اند، مانند «رؤیای همسر پیلاطس» و «تک‌گویی معلم». شعرهای امیلی قوی‌ترین بخش کتاب شمرده می‌شوند — «یادآوری»، «زندانی»، «رواقی پیر» و «به خیال» — با شور، تنهایی و شهودی عرفانی که شارلوت را، وقتی دفترچهٔ او را پنهانی خواند، به حیرت انداخت. شعرهای آن آرام‌تر و دینی‌ترند و از ایمان، تردید، خانه و طبیعت سخن می‌گویند.

این ویراست گزیده‌ای از «یادگارهای ادبی الیس و اکتون بل» را هم دارد که شارلوت پس از مرگ دو خواهرش در ۱۸۵۰ فراهم کرد. برای دوستداران خواهران برونته و شعر دوران ویکتوریا، سندی ارزشمند از آغاز کار یکی از شگفت‌انگیزترین خانواده‌های ادبیات است.