Love Me Little, Love Me Long

«کم دوستم بدار، دیر دوستم بدار» (Love Me Little, Love Me Long) رمانی از چارلز ریید، نویسندهٔ انگلیسی سدهٔ نوزدهم است که در سال ۱۸۵۹ منتشر شد. ریید که دو سال بعد با «صومعه و کانون» (۱۸۶۱) به شهرت رسید، در این رمان نیز شیوهٔ واقع‌گرایانه و پرشتاب خود را به کار گرفته است.

کتاب با یک مقدمهٔ کوتاه آغاز می‌شود و در سی‌ویک فصل پیش می‌رود. در فصل نخست می‌خوانیم که قریب به ربع قرن پیش، لوسی فونتین، دختر جوان زیبا و برجسته، با مرگ مادر تنها بازماندهٔ خانواده شد و به دست دو قیم سپرده شد. زندگی او و کسانی که با او درگیر می‌شوند، رشتهٔ داستان عشق و اعتماد را می‌سازد.

ریید در مقدمه اشاره می‌کند که برخی شخصیت‌ها را شاید در ماجراهایی نیرومندتر دوباره به صحنه بیاورد. این رمان برای دوستداران ادبیات ویکتوریایی، داستان‌های عاشقانهٔ کلاسیک و نثر سدهٔ نوزدهم انگلیسی خواندنی است.