Alroy: The Prince of the Captivity

«آلروی، یا شاهزادهٔ اسارت» رمانی تاریخی از بنجامین دیزرائیلی است که در ۱۸۳۳ منتشر شد؛ سال‌ها پیش از آنکه نویسنده‌اش به نخست‌وزیری بریتانیا برسد. دیزرائیلی در پیشگفتار می‌گوید ایدهٔ کتاب در ۱۸۳۱، هنگام سفرش به اورشلیم، به ذهنش رسید.

داستان بر زندگی داوود آلروی، شخصیتی تاریخی از قرن دوازدهم میلادی، استوار است: جوانی از جامعهٔ یهودیان ساکن قلمرو خلافت که در روزگار ضعف خلافت عباسی و قدرت سلجوقیان، مدعی رهایی قوم خود می‌شود و شورشی برپا می‌کند. دیزرائیلی این ماجرای تاریخی کوتاه و مبهم را با تخیلی گسترده به حماسه‌ای عاشقانه و پرشکوه بدل کرده است.

صحنه‌های رمان در بغداد، کوهستان‌ها و بیابان‌های میان‌رودان و ایران می‌گذرند و دیزرائیلی با نثری آهنگین و پرتصویر، که گاه به شعر نزدیک می‌شود، کاخ‌ها، بازارها و نبردهای شرق را توصیف می‌کند. او در پیشگفتار، اوضاع سیاسی خلافت و سلطنت‌های سلجوقی را شرح می‌دهد و در پایان کتاب یادداشت‌هایی تاریخی و فرهنگی افزوده است.

کتاب هم نمونه‌ای از رمان‌های «شرقی» دورهٔ رمانتیک است و هم سندی برای شناخت ذهن جوانی دیزرائیلی؛ رمانی دربارهٔ جاه‌طلبی، قدرت و بهای آن.