Sybil, Or, The Two Nations

«سیبیل، یا دو ملت» (۱۸۴۵) دومین رمان از سه‌گانهٔ سیاسی بنجامین دیزرائیلی است که پس از «کانینگزبی» نوشته شد. جملهٔ مشهور کتاب این است که انگلستان از دو ملت ساخته شده، ثروتمندان و فقرا، که میانشان هیچ رفت‌وآمد و همدلی‌ای نیست و چنان از عادت‌ها و احساسات یکدیگر بی‌خبرند که گویی ساکن دو سیارهٔ جداگانه‌اند. این عبارت از همان زمان وارد زبان سیاست بریتانیا شد و هنوز در بحث نابرابری به کار می‌رود.

قهرمان داستان، چارلز اگرمانت، برادر کوچک‌تر اشراف‌زاده‌ای خودخواه است که با نامی دیگر به میان کارگران می‌رود و با سیبیل جرارد، دختر یکی از رهبران جنبش چارتیست، آشنا می‌شود. از چشم او خواننده محله‌های کارگری شهرهای صنعتی شمال، معدن‌ها، کارگاه‌های بافندگی و شهرک‌های فقیرنشین را می‌بیند؛ جهانی که اشراف لندن هیچ تصوری از آن ندارند.

دیزرائیلی در پیش‌گفتار تأکید می‌کند که تقریباً هیچ جزئی در کتاب نیست که پشتوانه‌اش مشاهدهٔ خود او یا گزارش‌های رسمی کمیسیون‌های سلطنتی و پارلمان نباشد. او آن زمان نمایندهٔ جوان مجلس و از رهبران گروه «انگلستان جوان» بود و رمان را بخشی از برنامهٔ سیاسی خود می‌دانست: محافظه‌کاری‌ای که مسئولیت اجتماعی در برابر طبقهٔ کارگر را بپذیرد.

برای علاقه‌مندان تاریخ اجتماعی بریتانیا، جنبش چارتیسم و رمان اجتماعی دوران ویکتوریا، «سیبیل» سندی زنده و خواندنی است؛ رمانی از نویسنده‌ای که بعدها دو بار نخست‌وزیر بریتانیا شد.