Treasure Island

جیم هاوکینز، پسر صاحب مسافرخانهٔ «ادمیرال بنبو» در ساحل انگلستان، در صندوق ملوان پیر و مرموزی که در مسافرخانه مرده، نقشه‌ای پیدا می‌کند که جای گنج پنهان ناخدا فلینت، دزد دریایی بدنام، را نشان می‌دهد. دکتر لیوزی و اسکوایر ترلانی کشتی‌ای اجاره می‌کنند و جیم به‌عنوان پادوی کشتی همراهشان می‌شود.

در این سفر جیم با لانگ جان سیلور روبه‌رو می‌شود — آشپز یک‌پای کشتی، با طوطی‌ای بر شانه، خوش‌زبان و دوست‌داشتنی و در عین حال خطرناک — که از دوپهلوترین شخصیت‌های ادبیات ماجرایی است. بخش بزرگی از کشش کتاب از همین رابطهٔ پیچیدهٔ پسر نوجوان با این مرد می‌آید، و از اینکه در کشتی هیچ‌کس دقیقاً همانی نیست که می‌نماید.

استیونسن داستان را برای سرگرم‌کردن پسرخواندهٔ نوجوانش نوشت و نخست به‌صورت پاورقی در مجله‌ای برای نوجوانان منتشر کرد. چیزی که درآمد تصویر امروزی ما از دزدان دریایی را ساخت: نقشه با علامت ضربدر، صندوق گنج، طوطی، سرود ملوانان و جزیرهٔ متروک.

روایت اول‌شخص جیم، ریتم تند و فصل‌های کوتاه، کتاب را برای نوجوانان جذاب و برای بزرگ‌سالان هم خواندنی کرده؛ و برای زبان‌آموزان، نثر روشن و پرکشش استیونسن تمرین خوبی برای خواندن متن کلاسیک انگلیسی است.