The Apparatus Used by the Greeks and Romans in the Setting of Fractures and the Reduction of Dislocations

«ابزارهای یونانیان و رومیان برای جااندازی شکستگی و دررفتگی» مقاله‌ای پژوهشی از جان استوارت میلن، پزشک عمومی هارتلپول در شمال‌شرقی انگلستان است که نخست در «مجلهٔ پزشکی بین‌ایالتی» (جلد شانزدهم، سنت‌لوئیس) چاپ شد و بعد به شکل جداچاپ درآمد.

میلن در آغاز می‌گوید هدفش بررسی همهٔ دانش باستانیان نیست، بلکه فهرست کردن ابزارها و شیوهٔ کاربردشان است. منابعش آثار بقراط دربارهٔ شکستگی‌ها و مفاصل، شرح جالینوس، سلسوس، فصلی از هلیودوروس در آثار اوریباسیوس و دانشنامهٔ کوتاه پولوس آیگینتایی است و چند تصویر را از کتاب «آرماماریوم» اسکولتتوس گرفته است.

متن توضیح می‌دهد که باستانیان هم مانند ما از تخته‌بند، بالشتک و باند استفاده می‌کردند؛ برای نمونه بقراط پیش از بستن، اندام را با مادهٔ مومی می‌مالید تا باند نلغزد. کتاب با شکل‌های متعدد برای علاقه‌مندان به تاریخ پزشکی، جراحی و جهان باستان نوشته شده است.