Architects of Fate; Or, Steps to Success and Power

روش او همیشه یکی است: نمونه پشت نمونه. مخترعانی که بیست بار شکست خوردند، بازرگانانی که از هیچ شروع کردند، و دانشمندانی که در فقر کار کردند.

فصل «فرصت در کجاست» استدلال می‌کند که شرایط بیرونی تعیین‌کننده نیست و همان جمله‌ای است که کل ادبیات موفقیت بعدی تکرارش کرد.

باید گفت که این نگاه کاملاً فردی است و نقش شانس، طبقه و شرایط اجتماعی را تقریباً نادیده می‌گیرد — نقدی که به کل ژانر وارد است. به‌عنوان یکی از سرچشمه‌های اصلی آن، خواندنی است.